Երջանկության պահերին․․․

Երջանկության պահերին․․․Երջանկություն․․․ Երջանկությունը մարդկանց կյանքում հանդիպող երևույթներից մեկն է, որը ուշ թե շուտ, շատ թե քիչ, գալիս է։ Կապ չունի քանակությունը, կարևորը, որ գալիս է, բայց հավերժ չի տևում, քանի որ դրան հաջորդում է էլի դժվարություններ, իսկ հետո էլի երջանկություն․․․ Երջանկությունը կյանքի ամենապայծառ պահերից մեկն է։ Օրինակ՝ երբ ես իրականում երջանիկ եմ լինում, իմ մեջ այդ շրջանը նման է լինում արևին մեկ օրվա ընթացնքում։ Սկզբից դեռ միայն շողերն են, իսկ հետո արստիճանաբար բարձրանում է վերև, մինչև, որ չի ինջնում և մայր մտնում։ Եթե երջանկությունը կարճ է, ապա դա ձմռան արևն է, եթե երկար, ապա ամռան, իսկ եթե միջինից մի քիչ երկար, ապա գարուն, միջինից մի քիչ կարճ՝ աշունը։ Ես սիրում եմ երջանկության պահերը, քանի որ երջանկությունը լիցքավորում է մարդու կյանքը և դարձնում այն ավելի գունեղ։ Բայց ես մտածում եմ, որ երջանկությունն էլ իր չափն ունի, դժբախտ է այն մարդը, ով միշտ երջանիկ է, քանի որ դա նշանակում է, որ մարդուն ամեն ինչ երջանակացնում է, այսինքն վատ պահերը, շատ վատ են ազդում նրա վրա, հասցնելով՝ ստրեսի։ Ժպտալ է պետք․․․ Սակայն չափի մեջ, քանի որ մշտական ժպիտը տձևացնում է դեմքը։

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s