Բռնած ճանապարհ՝ շիտակ, անվեհեր, գնում եմ ես վեր․․․

Բռնած ճանապարհ՝ շիտակ, անվեհեր, գնում եմ ես վեր․․․Երբ ընտրում եմ ճանապարհ, ապա պետք է գնալ ճանապարհով, չնայելով դրա դժվարություններին և խաբնվել հեշտությանը։ Իմ կարծիքով իսկական ուղին այն է, որ ունի շատ բարդություններ, արկածներ, քանի որ դու հենց այդ պահին կարող ես հասկանալ, թե ով է քո կողքին և ով՝ քո թշնամին։ Արկածային ուղին նաև շատ հիշվող և հետաքրքրիր է, քո կյանքի կաևորագույն տարիների մի մասը։ Իմ <<բռնած>> ճանապարհը, ես փորձում եմ դարձնել արկածային՝ երազանքներիա ուղու պես։ Արդեն սկսվել են արկածները և զգուշության պահերը։ Հիմա անցնում եմ բարակ ճանապարհով, որը որոշիչ է իմ կյանքում։ Բայց ամեն ինչ շտկելով և անվեհեր շարունակում եմ գնալ և չվախենալով այն մտքից, որ կարող եմ ընկնել, քանի որ ընկնելուց հետո կարելի է վեր կենալ։ Այնքան տարբեր մարդկանց եմ հանդիպել, շփվել, բայց թողել, քանի որ նրանք այն ընկերները չէին կարող լինել, ինչպիսին ես ցանկանում էի, և չէին կարող անել ընկերություն, ինչպես ես եմ այն հասկանում։ Բայց լավ է, քանի որ ես ունեմ ամենամտերիմ ընկերուհի և այլ լիքը ընկերներ, ովքեր, վստահ եմ, որ պատրաստ են ինձ օգնել դժվարին պահին։ Սիրում եմ արկածային և դժվարություններով լի ուղի, որպեսզի շտկեմ այն, ինչպես ցանկանամ, և քայլեմ անվախ, ինչպես հաղթական․․․

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s