Քննադատություններ..

Չեմ սիրում, բայց անում եմ, անում եմ, բայց խոսում եմ… Հետաքրքրիր բան է, խոսում ես ուրիշի վրա, բայց ինքդ ես անում, բամբասելու նման մի բան է, հիմնականում անում են` ​ նախանձելու կամ այլ բանից դրդված: Լավ, դա քննադատությունն է… Շատ դեպքեր են եղել, երբ սկսել եմ քննադատել ուրիշներին, իսկ հետո ասել եմ, որ քննադատելը լավ բան չէ: Չգիտեմ`​ ինչու է այդպես, բայց այդպես է… Քննադատություններ չես սիրում լսել, քանի որ քննադատում են, երբ չեն մտնում մարդու դրության մեջ և տեսնելով միայն վատը`​ սկսում եմ քննադատել: Ես քննադատում եմ այն մարդկանց, ով սկսում է քննադատել ուրիշներին: իմ կարծիքով չկան այդպիսի մարդիկ, ովքեր երբեք չեն քննադատել, քանի որ քննադատությւոնը լինում է նաև նախանձից: Երբ մարդ նախանձում է, սկսում է վատը խոսել մարդու մասին, և սկսվում է քննադատությունը: Քննադատությունը, իմ կարծիքով բամբասելու հոմանիշն է, քանի որ երկու ժամանակն էլ մարդու մասին են խոսում: Քննադատելուց առաջ պետք է միշտ մտնել մարդու դրության մեջ, այսպես ասած` Մինչև չհագնես ուրիշի կոշիկը չես կարող հասկանալ նրան

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s