Ամաչկոտ լեզուն…

Ամաչկոտ լեզու...Ամաչկոտ, բայց ոչ թե ծույլ… Յուրաքանչյուրիս լեզուն խոսելու համար է և նա միշտ ցանկանում է խոսել, բայց որքանով, որ մենք ենք կառավարում մեր լեզու ապա նա լինում է այնպիսին ինչպիսին մարդն է: Օրինակ` եթե մարդ աշխույժ է, ապա նրա լեզուն նույնպես, եթե ծույլ է` ապա լեզուն էլ… Եվ իհարկե կան մարդիկ, ովքեր ամաչկոտ են, որն էլ ստիպում է լեզվին լինել ամաչկոտ նույնպես: Ամաչկոտ լեզուն մարդիկ կարող են շփոթել ծույլի հետ, սակայն դրանք տարբեր բաներ են: Ամաչկոտ լեզուն ամաչում է նաև իր ընկերներից և որն էլ բերում է նրան, որ լեզուն չի ծանոթանում ուրիշների եըտ, խոսում և կյանքը վայլում ինչպես վայլում են իր ընկերները: Մարդիկ լինելով միակողմանի հարմարվում են, բայց չեն մտածում այն արարածի մասին, որն իրենց մարմնի մասն են: Մարդու բնավորությունն ազդում է նաև լեզվի վրա, միշտ եղեք ակտիվ և ինչպես պետք է վայլեք Ձեր կյանքը Ձեր լեզվի հետ միասին:

Հեղինակ` Մերի Թոռունյան

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s