Իր տվածն եմ տալիս իրեն․․․

%d5%ab%d6%80-%d5%bf%d5%be%d5%a1%d5%ae%d5%b6-%d5%a5%d5%b4-%d5%bf%d5%a1%d5%ac%d5%ab%d5%bd-%d5%ab%d6%80%d5%a5%d5%b6%e2%80%a4%e2%80%a4%e2%80%a4<<Իր տվածն եմ տալիս իրեն>>, Թումանյանի ստեղծագործության մեջ, այս խորհրդավոր խոսքերն ասելով յուրաքանչյուր անձ իր ձև է հասկանում իմաստը, ինչպես նաև ես: Բոլորն էլ գիտեն, որ Աստված է յուրաքանչյուր անձին շնորհել կյանք և շնորհք: Մարդ մինչև կյանքի վերջ Աստծուն պետք է շնորհակալ լինի, որ ունի հնարավորություն ապրելու: Այդ պատճառով էլ այս բառերից յուրաքանչյուրն ասելիս ես իմ մեջ պարտականություն եմ տեսնում կյանքումս լինել արդար և Աստծուց շնորհած շնորքը պատվով պահեմ: Իհարկե դեռ մի քանի տարի ևս պետք է անցի, որ ես հասկանամ թե ինչ սկզբունքով պետք է շարունակեմ իմ կյանքը: Բայց իմ կարծիքով դա այդքան կարևոր չէ, ինչքան` որ մարդն իր կյանքում լինի արդար: Ես չեմ ասում, որ մարդ պետք է կյանքում չսխալվի, ոչ, ես էլ եմ սխալներ անում, սխալն էլ է մարդու համար, մարդը իր սխալների վրա սովորում: Մարդն ունի մեկ հնարավորություն ապրելու և այդ պատճառով պետք է ապրի այնպես, որ աստծու տված հնարավորությունը և շնորքը վերադարձնի, այնպես, որ մարդիկ քեզ հիշեն ինչպիսին, որ դու կաս, այլ ոչ թե քո վատով կամ լավով:

Հեղինակ՝ Մերի Թոռունյան

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s