Ընդունել մարդուն այնպես ինչպես, որ կա․․․

Advertisements

Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում ու երբեք էլ չեմ կարողանա․․․

Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում ու երբեք էլ չեմ կարողանա․․․.jpgԻ՞նչ է նշանակում չեմ կարողանում․․․ Չեմ կարողանում բառ չկա, միայն կա չեմ ցանկանում։ Ամեն ինչ առաջին փորձով չի որոշվում, այլ միշտ պետք է փորձել․․․ Ես նույնպես որոշ հարցերում այդպես եմ, բայց հիմնականում աշխատում եմ փորձել, քանի որ ինչ-որ հույս կա դեռ։ Երբ ինչ-որ բան չի ստացվում, հուսահատությունն է հյուր գալիս, բայց երբեմն փորձում եմ հաղթահարել այն։ Երբ չի ստացվում ինչ-որ բան, շատ մարդիկ կան, և շատ հարցերում՝ նաև ես, փորձում ենք պարզապես մեզ ներշնչել, որ վերջ, չենք կարողանում և երեբեք էլ չենք կարողանա։ Բայց եթե լինի ցանկություն՝ հասնել դրան, ապա ոչինչ չի կարող խանգարել, այդ պատճառով չի կարելի ասել՝ չեմ կարողանում, այլ կարելի է ասել՝ չեմ ցանկանում, քանի որ ամեն ինչ կախված է միայն ցանկությունից։ Երբ փորձ ենք անում, և դրան հետևում է սխալը, ապա մեր հիմնական վախը չփորձելու լինում է սխալվելը, բայց չէ՞ որ մարդ սովորում է և պնդանում իր սխալների վրա։ Երբեք մի ասեք չեմ կարողացել, չեմ կարողանում ու երբեք էլ չեմ կարողանա․․․


Բռնած ճանապարհ՝ շիտակ, անվեհեր, գնում եմ ես վեր․․․

Բռնած ճանապարհ՝ շիտակ, անվեհեր, գնում եմ ես վեր․․․Երբ ընտրում եմ ճանապարհ, ապա պետք է գնալ ճանապարհով, չնայելով դրա դժվարություններին և խաբնվել հեշտությանը։ Իմ կարծիքով իսկական ուղին այն է, որ ունի շատ բարդություններ, արկածներ, քանի որ դու հենց այդ պահին կարող ես հասկանալ, թե ով է քո կողքին և ով՝ քո թշնամին։ Արկածային ուղին նաև շատ հիշվող և հետաքրքրիր է, քո կյանքի կաևորագույն տարիների մի մասը։ Իմ <<բռնած>> ճանապարհը, ես փորձում եմ դարձնել արկածային՝ երազանքներիա ուղու պես։ Արդեն սկսվել են արկածները և զգուշության պահերը։ Հիմա անցնում եմ բարակ ճանապարհով, որը որոշիչ է իմ կյանքում։ Բայց ամեն ինչ շտկելով և անվեհեր շարունակում եմ գնալ և չվախենալով այն մտքից, որ կարող եմ ընկնել, քանի որ ընկնելուց հետո կարելի է վեր կենալ։ Այնքան տարբեր մարդկանց եմ հանդիպել, շփվել, բայց թողել, քանի որ նրանք այն ընկերները չէին կարող լինել, ինչպիսին ես ցանկանում էի, և չէին կարող անել ընկերություն, ինչպես ես եմ այն հասկանում։ Բայց լավ է, քանի որ ես ունեմ ամենամտերիմ ընկերուհի և այլ լիքը ընկերներ, ովքեր, վստահ եմ, որ պատրաստ են ինձ օգնել դժվարին պահին։ Սիրում եմ արկածային և դժվարություններով լի ուղի, որպեսզի շտկեմ այն, ինչպես ցանկանամ, և քայլեմ անվախ, ինչպես հաղթական․․․

Երկնքի և Երկրի զրույցը․․․

Երկնքի և Երկրի զրույցը․․․.jpgՄեզ շրջապատող աշխարհի յուրաքանչյուր անդամ խոսում է․․․ Խոսում է իր ձևով, իր լեզվով, և՛ դժգոհում, և՛ հպարտանում․․․ Այո, այո, խոսում է յուրաքանչյուր անդամ, անգամ երկինքը և երկիրը։ Իսկ ինչու ոչ, արդյոք նրանք չունեն դժգոհելու կամ գլուխ գովելու առիթ։ Նրանց զրույցների հիմնական թեման մենք ենք։ Իմ պատկերացմամբ, ամեն գիշեր, երբ գրեթե մարդ չկա արթուն, նրանք սկսում են վերլուծել իրենց օրը։ Հիմնական զրույցի շատախոսը լինում է երկինքը, քանի որ նա վերևն է և նա տեսնում է ամեն ինչ։ Հիմանականը բողոքն է լինում՝ նրանք ամեն օր աղտոտում են, որսում են տարբեր կենդանիներ, խոտերը տրորելով ցավեցնում, տիրում է անարդարություն, անհավասարություն, խարդախություն, գողություն, ագահություն և այլ այդպիսի բողոքներ։ Բայց նաև կան դրական խոսքեր՝ բայց լավ է, որ կան ոչ այդպիսի մարդիկ և կան մարդիկ, ովքեր պայքարում են այդ խնդիրների դեմ։ Երկինքը, ի պատասխան, ասում է, թե տանել չի կարողնաում սուտը, ատելությունը, ագահությունը, անարդարությունը, այս դարի սմարթֆոնները, համացանցերը, սոցցանցերը և այլ, որոնք մարդուն խանգարում են երջանիկ լինելու համար։ Բայց․․․ Մոռացա նշեմ նաև, որ ոչ միայն մենք ենք, որ ունենք թերություններ, այլ ունեն թերություններ նաև երկիրը և երկինքը․․․ Ոչ, ես պարզապես չեմ կարող ասել նրանց թերանալու տեղ, իսկ միգուցե կա և մենք ենք հենց դրա պատճառը․․․ Ինչքան հարցեր կան, որոնց պետք է դեռ անդրադառնալ․․․

Երանի ես ձյան պես փաթիլ լինեի․․․

Երանի ես ձյան պես փաթիլ լինեի․․․Երանի․․․ Երանի, իրոք որ երանի ձյան փաթիլին․․․ Գոնե մեկ օր, գոնե մեկ օր, ապրեի ինչպես նա։ Սիրում եմ, երբ ձյուն է գալիս, այն իրոք հրաշք է, այն մտքերի և սպասելիքների մի բուռ հրաշք է։ Արդյոք երբեք Ձեզ ձյունը հրաշք չի թվացել։ Ձմեռը ձմեռ չէ առանց ձյան։ Սիրում եմ, երբ ձյուն է գալիս, նայում ես երկինք, ձյուն է գալիս, նայում ես ներքև՝ էլի ձյուն, չորս կողմդ ձյուն է և միայն ձյուն։ Հետաքրքրանում է, երբ այդ ճերմակ հրաշքը գալիս է, գալիս, և արդեն սկսում ես քայլել ձյան վրայով, և լսվում է ձյան խրթխրթոցը։ Իրոք, մի հրաշք է, բայց նաև մի ցնորք, որ  մի օր գուցե և կհաջողվի լինել ձյան փաթիլի պես։ Երբ հաջողվի ինձ դառնալ ձյան փաթիլ, գուցե մեկ օրով, կգամ ամբողջ օրը, կճերմակեցնեմ ամեն ինչ։ Կլինեմ պինդ, բայց նաև տաք, որ տաքացնեմ մարդկանց սառը սրտերը և դարձնե ավելի բարի։ Երբ լինեմ փաթիլ, առաջինը երկրում կգտնեմ ինձ՝ որպես մարդ, և կփորձեմ, ինչքան հնարավոր է, փոխել ինձ, որպեսզի լինեմ արժանի, ոչ միայն փաթիլ, այլ նաև մարդ։ Մի կախարդական աշխարհ, որտեղ կլինեմ ես, ձյունը և իմ մտքերը։ Ես և ձյունը մի ամբողջություն, կարծես մի մարմին, մի էություն․․․

Երազելով վաղվա օրվա համար․․․

Ամեն օր էլ իր յուրահատկությունն ունի, բայց երբեմն ցանկանում եմ թերթել այդ օրը և անցնել միանգամից հաջորդ օրը երազելով վաղվա մասին։ Ընդհանրապես երզաում եմ, երբ վատ բան է լինում և երազելով վղվա օրվա մասին ցանկանում եմ, որ դա ուղվի կամ չլիներ ինձ հետ։ Ավելի շատ մտածում եմ, քան երազում և հատկապես գիշերները քնելուց առաջ։ Երազելով վաղվա օրվա համար միշտ ցանակում եմ լավը և չեմ էլ մտածում վատի մասին։ Չեմ սիրում, որ վաղվա օրվա մասին վստահ եմ խոսում, քանի որ միշտ լինում է դրա հակառակը։ Երբեմն, երբ երազում եմ վաղվա օրվա մասին երևակայությունս խառնում եմ դրա հետ և սարքում եմ մի հեքիաթ, որը հուսով եմ կլինի իմ հեքիաթը։ Այնքան էլ, իհարկե չեմ սիրում այսօրվա օրս ամփոփեմ երազելով վաղավա օրվա մասին, բայց երբեմն, որպես սփոփանք օգնում է։ Երազելը լավ է, բայց պետք է նաև իրական դարձնել այն․․․

Ամանորի իրական նվեր․․․

Ես շատ եմ սիրում Ամանորը․․․ Ամանորը դա ինձ համար միայն հասարակ տոն չէ, դա մի տոն է, որ հին տարին թողնում ենք անցյալում և դիմավորում ենք նոոր տարի թարմ մտքերով և երազանքներով։ Ամանորը ինձ համար դա մի կախարդական օր է, երբ կատարվում են մարդկանց երազանքները, քանի որ կարծես այդ օրը կյաքդ վերծնվում է։ Բայց և նաև Ամանորը հայտնի է իր նվերներով, որը յուրախանչյուր երեխայի համար մի հրաշք է։ Երեխաները միշտ ցանկանու են խաղալիքներ, իրենց հետաքրքող շատ ու շատ բաներ, բայց Ամանորյա նվերների մասին տեսակետն ամեն տարի փոխվում է։ Ինչքան մեծանում ես այնքան հասկանում ես, որ Ամանորյա կախարդանքը դա նվերները չեն այլ․․․ Այդ դա ես դեռ չեմ հասկացել, բայց այդ շրջանում եմ, քանի որ արդեն հասկանում եմ այն ժամանակ ես ապրում էի և երջանկացնում էին ինձ միայ նվերները, բայց․․․ Ամանորյա իրական նվերը ես դեռ չեմ կարոող ասել որն է, բայց միշտ սիրել եմ, որ նվերները նվիրել են ժպիտը դեմքին և ջերմությամբ։ Ամեն տարիքի երեխայի համար իրական նվեր կլինի տարբեր բաներ, բայց իմ տարիքի համար ինձ համար իրական նվերը դա միայն այն է, որ իմ ընտաանիքը միշտ լինի իմ կողքին և լինել առողջ, քանի որ ավելի թանկ բան քան ընտանիքը չեմ կարող ասել։ Բայց, իհարկե, հաճելի է, որ նվերներ ես ստանում, քանի որ դեռ ես երեխա եմ և նվերը նույնպես ինձ կարող է հաճույք պատճաառել։ Ամեն մեկը Ամանորյա գիշերը եղևնու տակ թող գտնի իր իրական նվերը, քանի որ Ամանորի գիշերը բոլոր բոլորի երազանքները կատարվու, են․․․